Mówiąc o wadach w zakupionym pojeździe w pierwszej kolejności na myśl nasuwają się wady mechaniczne, które utrudniają lub nawet zupełnie uniemożliwiają poruszanie się samochodem. W takim przypadku kupującemu przysługują względem sprzedawcy oczywiście określone roszczenia, sytuacja komplikuje się jednak nieco bardziej, gdy zakupiony pojazd posiada co prawda wady, lecz nie fizyczne, a prawne, gdyż uprawnienia przysługujące w takiej sytuacji kupującemu już nie są tak oczywiste i wywołują nie małą konsternację.

Za wadę prawną sprzedanego samochodu sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana stanowi własność osoby trzeciej albo jeżeli jest obciążona prawem osoby trzeciej, a także jeżeli ograniczenie w korzystaniu lub rozporządzaniu rzeczą wynika z decyzji lub orzeczenia właściwego organu.

Istotą wskazanego uregulowania jest więc odpowiedzialność sprzedawcy za sytuacje, gdy istnieją przeszkody uniemożliwiające lub ograniczające możliwość przeniesienia przez sprzedawcę własności rzeczy sprzedanej na kupującego, a więc tak naprawdę wykonania w pełni zawartej umowy sprzedaży, której jednym z podstawowych elementów jest przeniesienie własności rzeczy sprzedanej na kupującego.

W przypadku sprzedaży samochodu dla powstania odpowiedzialności sprzedawcy z tytułu wad prawnych konieczne jest, aby wady te istniały w chwili zawarcia umowy. 

W sytuacji, gdy przeciwko kupującemu wystąpiła osoba trzecia dochodząc roszczeń dotyczących rzeczy sprzedanej, gdyż zwykle w takich sytuacjach kupujący dowiaduje się, że nabyty samochód jest obciążony wadą prawną, jest on obowiązany niezwłocznie zawiadomić o tym sprzedawcę i wezwać go do wzięcia udziału w sprawie.

Jeżeli kupujący tego obowiązku zaniechał, a osoba trzecia uzyskała orzeczenie dla siebie korzystne, sprzedawca zostaje zwolniony od odpowiedzialności z tytułu rękojmi za wadę prawną o tyle, o ile jego udział w postępowaniu był potrzebny do wykazania, że roszczenia osoby trzeciej były całkowicie lub częściowo bezzasadne.

W doktrynie wskazuje się, iż niezwłoczne zawiadomienie sprzedawcy przez kupującego o skierowaniu wobec kupującego przez osobę trzecią roszczeń dotyczących rzeczy sprzedanej oraz wezwanie sprzedawcy do wzięcia udziału w sprawie stanowi akt staranności ze strony kupującego.

Takie działanie ma bowiem umożliwić sprzedawcy przedstawienie wszelkich istotnych informacji i dowodów, które potencjalnie mogą rzutować na ocenę zasadności roszczenia osoby trzeciej. Zawiadomienie ma nastąpić niezwłocznie. Niedopełnienie zaś przez kupującego wskazanych powyżej obowiązków powoduje, że w przypadku wydania przez sąd orzeczenia niekorzystnego dla kupującego – a więc uwzględniającego roszczenie osoby trzeciej – istotnemu pogorszeniu może ulec sytuacja prawna kupującego w zakresie możliwości realizacji przez niego uprawnień z tytułu rękojmi w stosunku do osoby sprzedawcy.

W takim przypadku sprzedawca może zostać zwolniony od odpowiedzialności z tytułu rękojmi za wadę prawną. Jednak to zwolnienie od odpowiedzialności może mieć miejsce jedynie pod warunkiem, że sprzedawcy uda się udowodnić, iż jego udział w postępowaniu był potrzebny do wykazania, że roszczenia osoby trzeciej były całkowicie lub częściowo bezzasadne.

W szczególności sprzedawca powinien wykazać, iż jego udział w postępowaniu mógł zadecydować o nieuwzględnieniu, całkowitym lub częściowym, przez sąd roszczeń osoby trzeciej skierowanych do kupującego.

W przypadku wady prawnej rzeczy sprzedanej, kupującemu przysługują takie same uprawnienia jak w przypadku wady fizycznej, jeżeli jednak z powodu wady prawnej rzeczy sprzedanej kupujący złożył oświadczenie o odstąpieniu od umowy albo obniżeniu ceny, może on żądać dodatkowo naprawienia szkody, którą poniósł przez to, że zawarł umowę, nie wiedząc o istnieniu wady, choćby szkoda była następstwem okoliczności, za które sprzedawca nie ponosi odpowiedzialności, a w szczególności może żądać zwrotu kosztów zawarcia umowy, kosztów odebrania, przewozu, przechowania i ubezpieczenia rzeczy, zwrotu dokonanych nakładów w takim zakresie, w jakim nie odniósł z nich korzyści, a nie otrzymał ich zwrotu od osoby trzeciej, oraz zwrotu kosztów procesu.

Wskazana regulacja nie uchybia ponadto przepisom o obowiązku naprawienia szkody na zasadach ogólnych, a więc podobnie jak przy odpowiedzialności z tytułu wad fizycznych, także w przypadku wad prawnych kupujący może również dochodzić odszkodowania na zasadach ogólnych. Kupujący zachowuje wskazane uprawnienia również wtedy, gdy sprzedawca dostarczy rzecz wolną od wad zamiast rzeczy wadliwej.

Dochodzenie roszczeń z tytułu rękojmi za wady prawne kupionego samochodu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *